Ακόμα μία αποκάλυψη; Ίσως.

 Η ρίζα του δεύτερου συνθετικού της λέξης England όπως και πολλών άλλων ευρωπαικών χωρών π.χ. Deutchland είναι η προομηρική μας λέξη λάας που σημαίνει λαός.

Ακόμα μία αποκάλυψη; Ίσως. Ετυμολογία της λέξης θησαυρός

 Η αθησαύριστη στον Όμηρο λέξη θησαυρός, ίσως προέκυψε από τις προομηρικές μας λέξεις θες ή τίθησθα του τίθημι, που σημαίνει, θέτω, βάζω, τοποθετώ.

Θησαυρός η Ελληνική Γλώσσα

 Η ρίζα της << αγγλικής >> λέξης treasure είναι η Ελληνική θησαυρός. Πολλές από τις Ελληνικές λέξεις, οι Άγγλοι δεν τις πήραν απευθείας από την Ελληνική Γλώσσα, αλλά από την λατινική, η οποία τις πήρε από την Ελληνική.

Ακόμα κάποιες αποκαλύψεις; Ίσως. Ετυμολογία της λέξης κωδείνη και ακόμα βαθύτερα...

Η κωδείνη είναι μια φαρμακευτική ουσία. Όταν η ποσότητα της κωδείνης στο φάρμακο είναι ψηλή, ο ασθενής για να  μπορέσει να το αγοράσει από το φαρμακείο χρειάζεται ιατρική συνταγή. Η κωδείνη υπάρχει στο όπιο, το οποίο παίρνουν από το φυτό μύκων η υπνοφόρος. Το όνομα της, κατά την άποψη μου, το πήρε από την προομηρική μας λέξη κώδεια, που είναι το κεφάλι της παπαρούνας. Η λέξη κώδεια κατά την άποψη μου, προέκυψε από την την σύνθεση των προομηρικών μας λέξεων κόνις ( σκόνη ) και ωδίς ( πόνοι τοκετού ). Κατά συνέπεια, τρίτη αποκάλυψη, την κωδείνη ή κώδεια, οι αρχαίοι ίσως την χρησιμοποιούσαν προκειμένου να ανακουφίσουν τις μάνες από τους πόνους κατά την διάρκεια της γέννας. Και κλείνοντας με μία τέταρτη ίσως αποκάλυψη σε αυτή την ανάρτηση, ή προομηρική μας λέξη ωδίς που σημαίνει πόνοι τοκετού, δεν γράφεται τυχαία με ωμέγα. Αυτό το αρχικό ωμέγα συμβολίζει ένα μακρόσυρτο ο ( ο...ο...ο...ο ) που δεν είναι τίποτε άλλο, από τις κραυγές πόνου που αφήνει η γυναίκα κατά την διάρκεια ενός φυσιολογικού τοκετού

Ακόμα μία αποκάλυψη; Ισως

 Σαν συνέχεια της σχετικής χθεσινής μου ανάρτησης. Οπώρα, από τις προομηρικές μας λέξεις, οπός και ρέω. Αυτό από το οποίο ρέει χυμός.

Ακόμα μία αποκάλυψη; Ίσως, Ετυμολογία της λέξης οπώρα (φρούτο)

 Η ρίζα της διεθνούς πλέον λέξης << όπιο >> είναι γνωστή, προέρχεται από την προομηρική μας λέξη << οπός >> που σημαίνει, σύμφωνα με το ΟΜΗΡΙΚΟ ΛΕΞΙΚΟ του Κώστα Παπαγεωργίου, χυμός, ζουμί ( αλλά και το γάλα της αγριοσυκιάς, που το μεταχειρίζονταν για το πήξιμο του γάλακτος, όπως σήμερα την πυτιά ). Από την ίδια ρίζα << οπός>>, ή απευθείας από το προομηρικό ρήμα << οπάζω >>, που σημαίνει μεταξύ άλλων, δίδω ως ακόλουθον, προέκυψε μάλλον και η οπώρη που σημαίνει, το τέλος του θέρους, αλλά και η οπώρα ( το φρούτο ), το οπωροπωλείο ... και τα πωρικά.

Ακόμα μία αποκάλυψη; Ίσως. Ετυμολογία της λέξης φονεύς.

 Φασσοφόνος κ.τ.λ.  Η προομηρική μας λέξη <φονεύς> σημαίνει, αυτός που αφαιρεί ( νι στερητικό ) το φως ( φάος - φόως )